(หลักการในการสร้างประเทศสิงคโปร์)
.....................................................................
ลีใช้หลักการณ์สามข้อพัฒนาประเทศ คือ
1.ความมั่นคงของชาติ 2.ดูแลเศรษฐกิจ 3.สังคมที่เป็นอารยะ
เรื่องความมั่นคง ลีไม่รีรอรีบก่อตั้ง กองทัพสิงคโปร์โดยขอความช่วยเหลือจากอิสราเอล เพื่อที่จะปลดแอกตัวเองจากกองทัพมาเลเซียเนื่องจากยังใช้กองทัพร่วมกันอยู่ รวมถึงพยายามให้สิงคโปร์ได้รับการยอมรับจากนานาชาติให้เร็วที่สุด เพื่อที่มาเลเซียจะไม่สามารถยึดสิงคโปร์คืนได้
ทางด้านทรัพยากร ลีกล่าวว่า สิงคโปร์เองนั้นไม่มีทรัพยากรณ์อะไรเลยนอกจากคนของตนที่มีคุณภาพ สิ่งที่รัฐบาลจะทำได้คือ พัฒนาคน ดังนั้นในทุกปี งบประมาณเกือบ 5% จึงถูกทุ่มไปกับการพัฒนาการศึกษา
ส่วนเรื่องเศรษฐกิจนั้น ลีพยายามใช้จุดเด่นด้านภูมิศาสตร์ของสิงคโปร์ สร้างประเทศให้เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของภูมิภาค
ลีกวนยู นำเสนอกฎหมายเอื้อประโยชน์แก่นักลงทุนมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ระบบธนาคารของสิงคโปร์ใช้รูปแบบเดียวกับสวิสเซอแลนด์ ลีกวนยูมีนักการเงินชาวดัชต์เป็นที่ปรึกษาในการออกแบบศูนย์กลางทางการเงิน ของสิงคโปร์ ซึ่งสุดท้ายแล้วกลายมาเป็น สองธนาคารใหญ่คือ DBS และ UOB
ในช่วงการเปิดประเทศใหม่ๆ สิงคโปร์เป็นศูนย์กลางการผลิตที่ใช้แรงงานทักษะน้อย แต่เมื่อคนสิงคโปร์การศึกษาดีขึ้น อุตสาหกรรมก็ถูกพัฒนาจากทักษะต่ำเป็นกลาง จากกลางเป็นสูง ขณะที่ปัจจุบัน ไม่มีโรงงานอุตสาหกรรมเหลือในสิงคโปร์แล้ว แต่สิงคโปร์กลายเป็นศูนย์R&D แทน
ลีกวนยูมองว่า การทำให้สิงคโปร์กลายเป็นศูนย์กลางของภูมิภาคจริงๆ จะต้องเป็นฮับโลจิสติกทุกอย่าง ทั้งด้านการขนส่งทางเรือและการขนส่งทางอากาศ ดังนั้นสิงคโปร์จึงสร้างสนามบินชางกี ซึ่งในสมัยนั้นเป็นสนามบินที่ใหญ่และทันสมัยที่สุดในเอเชีย นอกจากนี้ลีมองว่า สิงคโปร์ไม่ควรที่จะเป็นแค่ศูนย์กลางธุรกิจของนักลงทุนต่างชาติ แต่สิงคโปร์ควรจะมีบริษัทขนาดใหญ่ของตัวเอง ดังนั้นบริษัทขนาดใหญ่แห่งแรกที่รัฐบาลสิงคโปร์ตั้งจึงเป็น สิงคโปร์แอร์ไลน์ แต่สิ่งที่แตกต่างจากสายการบินอื่นๆในเวลานั้นคือ สายการบินนี้ตั้งขึ้นมาเพื่อทำกำไร ไม่ใช่เป็นเพียงสายการบินแห่งชาติ หากว่าขาดทุน รัฐบาลก็ไม่รีรอที่จะสั่งปิด
เรื่องสังคม ลีพยายามที่จะสร้างวัฒนธรรมสิงคโปร์ขึ้นมาเองโดยมีพื้นฐานมา 3 วัฒนธรรม คือ วัฒนธรรมจีน วัฒนธรรมมาเลย์ และวัฒนธรรมอินเดีย
ในช่วงที่สิงคโปร์ ตั้งประเทศใหม่นั้น ภาษาอังกฤษนั้นถูกใช้กันน้อยมาก คนจีนก็ยังใช้ภาษาจีนท้องถิ่น คนมาเลย์ก็ใช้ภาษามาเลย์ ส่วนคนอินเดียก็ใช้ภาษาทมิฬ หากมองโดยหลักการแล้ว สิงคโปร์ ควรใช้ภาษาจีนเป็นภาษาราชการ เพราะคนจีนอยู่เยอะสุด แต่หากสิงคโปร์จะใช้ภาษาจีนก็จะมีปัญหากับคนมาเลย์ เพราะคนมาเลย์ก็ถือว่าตนเองเป็นชาวพื้นเมือง ต้องใช้ภาษามาเลย์
แต่ในความคิดของลี ลีต้องการให้ชาวสิงคโปร์ ใช้ภาษาที่สร้างความได้เปรียบให้กับตนเองมากที่สุด ดังนั้นลีจึงประกาศให้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาราชการ และภาษาอื่นๆนั้นเป็นภาษาท้องถิ่นไป ซึ่งตรงนี้ยังทำให้ลดปัญหาเรื่องเชื้อชาติไปด้วย ลีพยายามใช้มาตรการณ์ทางสังคมที่เข็มงวดเพื่อให้ประชากรของตนมีคุณภาพ เช่น มาตรการณ์การเลือกคู่ครอง การมีบุตรได้เพียงสองคน ห้ามเคี่ยวหมากฝรั่ง ห้ามมัสยิดเปิดลำโพง ห้ามนู้นห้ามนี้ แต่ที่ให้ก็เยอะเช่น ให้บ้าน ให้สวัสดิการณ์ทางสังคมที่ดี #คนไทยจะทิ้งแผ่นดิน
Cr: คุณนิติ นวรัตน์ และ จากโลกที่สามสู่โลกที่หนึ่ง...ชีวิตของ ลีกวนยู