สาส์น เส้นทางใหม่ 4: เรื่อง...การสร้างชาติสิงคโปร์ ตอนที่ 2 (กำเนิดประเทศสิงคโปร์)
.....................................................................
ลีกวนยูกลับมาสิงคโปร์โดยเริ่มต้นเป็นทนายที่สำนักทนาย John Laycock แต่ในขณะเดียวกันก็เป็นที่ ปรึกษาให้กับสมาพันธ์นักเรียนและหอการค้า เพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับคนทั่วไป ลีกวนยูรับงานว่าความคดีให้กับคนจนฟรีทั่วเกาะ ลีค่อยๆสะสมประสบการณ์ทางการเมืองมาเรื่อยๆ จนกระทั่งได้รวบรวมคนหนุ่มที่มีศึกษาดีหลายๆคนมารวมกันก่อตั้งพรรค People's Action Party หรือ พรรคกิจประชาชน
เลือกตั้งครั้งแรกลีเป็นหัวหน้าพรรคฝ่ายค้าน แต่เลือกตั้งครั้งที่สองลีกลายมาเป็นนายกรัฐมนตรีของเขตปกครองตนเองสิงคโปร์ และเป็นนายกฯคนแรกหลังจากอังกฤษมอบเอกราชให้ อย่างไรก็ตาม ลีกวนยู ไม่ได้มีแผนที่จะให้สิงคโปร์เป็นประเทศ แต่จะให้ไปรวมเป็นหนึ่งในสหพันธรัฐมลายา ซึ่งประกอบไปด้วยอาณานิคมของอังกฤษต่างๆ คือ มลายา สิงคโปร์ บรูไน ซาบาร์ และ ซารากวัก แต่สุดท้ายบรูไนก็ปฎิเสธ ที่ลีต้องการรวมสิงคโปร์กับมลายาก็เพราะ ลีรู้ว่า สิงคโปรเองนั้นไม่มีอะไร เป็นแค่เกาะปล่าวที่เป็นท่าเรือการค้าเท่านั้น
สิงคโปร์จะอยู่ได้และรุ่งเรืองหากมีการป้อนวัตถุดิบจากมลายา แต่เมื่อสิงคโปร์รวมประเทศกับมลายาเปลี่ยนเป็นมาเลเซียแล้ว ปรากฎว่าพรรคอัมโนที่ปกครองมลายาและเป็นรัฐบาลกลางในขณะนั้นประกาศนโยบาย ภูมิปุตรา หรือให้สิทธิแก่ชาวมาเลเซีย เชื้อสายมาเลย์ มากกว่าชาติพันธุ์อื่น ซึ่งลีกวนยูไม่เห็นด้วยอย่างมาก และไม่รับหลักการณ์ เมื่อความตรึงเครียดทางเชื้อชาติเกิดขึ้นก็เกิดจลาจลในที่สุด ชาวจีนและชาวมาเลย์ฆ่ากันตายมากกว่า 30 คน เหตุการณ์นี้ทำให้ มาเลเซียใช้เป็นข้ออ้างว่าสิงคโปร์ไม่มีความจงรักภัคดีต่อรัฐบาลกลาง เอาแต่กุมอำนาจภายในรัฐของตัวเอง ไม่มีการปล่อยอำนาจให้ส่วนกลางจนเกิดปัญหา จึงจะไล่สิงคโปร์ออกจากมาเลเซีย แต่หากมองอีกแง่คือ สิงคโปร์เป็นรัฐที่มีชาวจีนเป็นประชากรส่วนใหญ่ยากต่อการควบคุม และเกรงว่า ด้วยความนิยมในตัวลีกวนยูที่มีมากขึ้นเรื่อยๆ พรรค PAP ของลี จะกลายมาเป็นรัฐบาลของมาเลเซียแทนอัมโนเข้าสักวัน ดังนั้นทางที่ดีคือ เอาสิงคโปร์ออกจากสหพันธรัฐดีกว่า และพรรคอัมโนก็คิดว่า หากตัดสิงคโปร์ออกจากมาเลเซีย ด้วยความที่สิงคโปร์ไม่มีทรัพยากรณ์อะไรเลย วันหนึ่งสิงคโปร์ก็ต้องวิ่งมาขอรวมกันใหม่อีกที ซึ่งวันนั้นมาเลเซียสามารถเรียกร้องให้สิงคโปร์เป็นรัฐเงียบๆ อย่างปีนังหรือมะละกาได้ ลีพยายามอย่างหนักเพื่อให้สิงคโปร์ยังอยู่ในมาเลเซียให้ได้ แต่ก็ไม่เป็นผล เดือนกันยายน 1964 สิงคโปร์ถูกขับออกจากมาเลเซียในที่สุด
9 กันยายน 1965 ลีกวนยูประกาสอิสระภาพให้สิงคโปร์อีกครั้ง แต่ครั้งนี้เป็นอิสระภาพที่ชาวสิงคโปร์เองไม่อยากได้ ลีกวนยูประกาศอิสระภาพทั้งน้ำตาคาจอทีวี "ทุกๆครั้งที่ผมเห็น ข้อตกลงแยกสิงคโปร์ออกจากมาเลเซียฉบับนี้ มันเป็นช่วงเวลาที่ขมขื่น สำหรับผมแล้ว มันเป็นช่วงเวลาที่ขมขื่นที่สุดสำหรับชีวิตผม ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทุกคนเห็นว่าผมมีความเชื่อมั่นขนาดไหนต่อการรวมสองแผ่นดินเข้าด้วยกัน สองแผ่นดินนี้มี ประวัติศาสตร์ร่วมกัน การค้าขายร่วมกัน เศรษฐกิจเชื่อมกัน ครอบครัวไปมาหาสู่กัน จิตวิญญานเราเชื่อมกัน" ลีกล่าวทั้งน้ำตา #คนไทยจะทิ้งแผ่นดิน
Cr: คุณนิติ นวรัตน์ และ จากโลกที่สามสู่โลกที่หนึ่ง...ชีวิตของ ลีกวนยู